ในค่ำคืนที่เดียวดาย

รอบกายฉันไม่มีใครเคียงข้าง

น้ำตาไหลมาเพราะความอ้างว้าง

ทุกสิ่งรอบข้างยิ่งทำให้เหงาใจ



ถ้าเธอมายืนอยู่ตรงหน้าในตอนนี้

หากมีอ้อมแขนของคนดีโอบกอดฉันไว้

ความเหงาที่มีมันคงหายไป

และน้ำตาที่รินไหลมันคงไม่มี



แต่ที่ตรงนี้ไม่มีเธอแล้ว

และไม่มีวี่แววของเธอจะกลับมาที่นี่

ฉันจึงต้องทนอยู่ในค่ำคืนที่เดียวดายอย่างนี้

และมีเพียงเพื่อนที่ดีอย่างน้ำตาที่เข้าใจ



จะคิดถึงเธอทุกวัน

จะเฝ้าเพ้อฝันที่มีเธออยู่ใกล้ๆ

ถึงแม้ว่าความจริงจะไม่ได้ดั่งใจ

แต่ลึกสุดใจมีเธออยู่ก็เพียงพอ